Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο κουκουρουκοεπιστήμονες μαϊμουδάκια, ο Μπομπ και ο Τζίμη. Όλη μέρα είχαν τρελούτσικες ιδέες και έκαναν πειράματα στο εργαστήριό τους.Μια φορά φτιάξανε ένα μαγικό κλουβί που κάθε μέρα έβγαζε ένα καινούριο πουλάκι. Αμέσως το πούλησαν σε μια πλούσια μαϊμουδίτσα της γειτονιάς τους.
Μετά από μια εβδομάδα χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν η πλούσια μαϊμουδίτσα.
«Παρακαλώ,θέλω να επιστρέψω πίσω το κλουβί αμέσως, καθώς το σπίτι μου γέμισε πουλιά! Όσο για το πάτωμά μου, τι να σας πω…έγινε ασπρόμαυρο και μυρίζει "ΥΠΕΡΟΧΑ"» τους είπε αναστατωμένη!
Ο Μπομπ και ο Τζίμη που ήταν καλοί δέχτηκαν πίσω το κλουβί.
Στενοχωρημένοι πήγαν στο εργαστήριό τους και ετοίμαζαν τη νέα τους ανακάλυψη.
Έφτιαξαν,λοιπόν,ένα γραμματοκιβώτιο που αντί για γράμματα,έβγαζε όλα τα είδη λουλουδιών που υπάρχουν στον πλανήτη γη με τυχαία σειρά. Το "τεστάρανε" και δούλεψε!
Χωρίς να χάσουν λεπτό το πούλησαν φτηνά σε έναν φτωχό μαϊμουδάκο της γειτονιάς τους, γιατί ήθελαν να ομορφύνουν τη ζωή του με λουλούδια.
Πέρασαν τρεις μέρες και ο μαϊμουδάκος τους είπε:
«Μπομπ και Τζίμη ,δεν το θέλω άλλο. Σας το γυρνάω πίσω,γιατί όλο το σπίτι μου γέμισε ξεραμένα λουλούδια! Θα ήθελα να μου δώσετε πίσω και τα χρήματά μου!».
Εκείνοι απάντησαν γεμάτοι καλοσύνη:«Βεβαίως,φίλε μας».
Μα τα δυο μας μαϊμουδάκια δεν απογοητεύτηκαν. Δίχως να χάσουν καιρό κλείστηκαν στο εργαστήριό τους για να φτιάξουν την πιο αστεία εφεύρεση που θα χαρίζει γέλια και χαρές.
Έφτιαξαν λοιπόν, το πιο άτακτο καλικαντζαράκι του κόσμου που θα κάνει την πόλη άνω κάτω!
Η συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο…Συγγραφική ομάδα:
Γιώργος Τριβήλος Γ΄Τάξη
Γιώργος Μάνδηλας Γ΄Τάξη
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα πλάσμα με χαρακτηριστικά νυχτερίδας που τον έλεγαν Νυχτέρα. Ήταν γκρινιάρης και αρχηγός μιας συμμορίας από νυχτερίδες. Ζούσε σε μια πολυτελή σπηλιά και ετοίμαζε το σχέδιό του που ήταν…να βρει έναν τρόπο να σταματήσει το φως του ήλιου!!! Ήθελε να είναι πάντα νύχτα ,καθώς εκείνος έβγαινε έξω μόνο όταν νύχτωνε ,αφού βεβαίως ήταν νυχτερίδα!
Όταν ήταν έτοιμο το σχέδιό του το ανακοίνωσε σε όλα τα μέλη της συμμορίας του. Ανέβηκε σε ένα βράχο στη σπηλιά του και μίλησε:
«Λοιπόν , το σχέδιο που ετοιμάζαμε τόσο καιρό είναι επιτέλους έτοιμο!». «Ποιο είναι,ποιο είναι;»ρώτησαν όλες οι νυχτερίδες με μια φωνή!
Ο Νυχτέρας άρχισε να τους εξηγεί το σχέδιο : «Πρώτα θα πάρουμε τα 2 νυχτεριδοπλάνα μας. Το ένα θα έχει κατεύθυνση την Αμερική και το άλλο, με πιλότο εμένα θα πάει στην Κίνα. Απ΄την Κίνα εγώ και το πλήρωμα θα πάρουμε ειδικά τόξα με βέλη που σταματούν το φως του ήλιου και στην Αμερική εσείς θα μπείτε στο διαστημικό σταθμό της NASA, αφού σβήσετε πρώτα όλες τις κάμερες.Έπειτα θα περιμένετε εμένα απ΄την Κίνα και τότε …».
Μεμιάς πετάχτηκε ο Μάρκος ,το αγαπημένο νυχτεριδάκι του Νυχτέρα και είπε : «Τότε θα φάμε νυχτεριδομπέργκερ;».
«Όχι, βρε Μάρκο,δεν τελείωσα!»του είπε με ευγενικό τρόπο και χαμογελώντας.
«Αφού έρθουμε εμείς από την Κίνα,θα μπούμε μέσα και γρήγορα όλοι μαζί θα πετάξουμε με έναν πύραυλο στο διάστημα και θα φτάσουμε στον καλύτερο πλανήτη του διαστήματος! Ποιος είναι;;;Μα φυσικά ο γλειφιτζουροπλανήτης όπου είναι πάντα νύχτα, βρέχει γλειφιτζούρια και όλα είναι ζαχαρένια!Εκεί θα μας περιμένουν οι φίλοι μας οι γλειφιτζουροκάτοικοι που έχουν τους καλύτερους επιστήμονες.Αυτοί θα μας βοηθήσουν να καταφέρουμε να μην πέφτει ο ήλιος μόνο στη δική μας πεδιάδα.Μα πώς; Μα με ένα ειδικό “γκατζετάκι” (gadjet=συσκευή ή εξάρτημα συνήθως μικρού μεγέθους)».
«Εεε…τότε δε θα χαθεί όλο το φως του ήλιου;Σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη γη θα πέφτουν κανονικά οι ακτίνες του ήλιου και έτσι τα παιδάκια θα ζουν υγιή και ευτυχισμένα! ». Είπαν τα νυχτεριδάκια. «Βέβαια» είπε ο Νυχτέρας «Και εμείς θα ζούμε πάντα ευτυχισμένοι και θα ζήσουμε τέλεια τη νυχτεριδοζωούλα μας!» φώναξαν όλοι με μια φωνή.
Συγγραφέας:Νεφέλη Ταμπάκου
Λίγα λόγια για τη νυχτερίδα: Είναι τα μόνα θηλαστικά που μπορούν να πετούν. Τα περισσότερα είδη νυχτερίδας έχουν ως τόπο διαμονής σπήλαια από τα οποία βγαίνουν τη νύχτα, καθώς είναι νυχτόβιες, για να τραφούν.
Προκειμένου να προσανατολιστούν οι νυχτερίδες χρησιμοποιούν τον ηχοεντοπισμό. Εκπέμπουν, δηλαδή, ήχους σε υψηλή συχνότητα και στη συνέχεια χρησιμοποιούν την ηχώ που παράγεται από την αντανάκλαση των ηχητικών κυμάτων πάνω σε επιφάνειες και άλλα ζώα προκειμένου να αποφύγουν εμπόδια και να εντοπίσουν τη λεία τους. Η νυχτερίδα ζει περίπου 5 χρόνια . Τον χειμώνα που δεν είναι εύκολο να βρει τροφή, πέφτει σε χειμερία νάρκη.
Η εγκυμοσύνη διαρκεί 2 μήνες και το θηλυκό γεννά 1 μικρό τη φορά,που κουβαλά στην πλάτη του, μέχρι εκείνο να μπορέσει να πετάξει.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Πάνος ,η Αριάδνη και η Σόφη.Οι τρεις τους ήταν οι καλύτεροι φίλοι .Από καιρό ονειρεύονταν να ταξιδέψουν στον Όλυμπο και να περπατήσουν ως την κορυφή του .Η αλήθεια είναι πως δεν ήξεραν και πολλά για την ορειβασία.Για την ακρίβεια ήταν λιγάκι «άσχετοι»,αλλά αναμφίβολα γενναίοι! Όταν έφτασαν στους πρόποδες του Ολύμπου εφοδιάστηκαν από ένα ”forest shop”με ορειβατικούς εξοπλισμούς μόνο τα απαραίτητα,αλλά όταν άκουσαν την τιμή σάστισαν και άρχισαν να συνομιλούν: «Πάνο, πληρώνεις!»είπε η Αριάδνη γεμάτη αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Ο Πάνος απάντησε αμέσως δυνατά:«Η Αριάδνη ,η Αριάδνη!!!». Η Σόφη που ήταν αρκετά ήρεμη τους είπε να μην ανησυχούν.Έπειτα κοίταξε προς το μέρος του πωλητή και σαν να τον γνώριζε από παλιά του είπε με ένα ύφος λιγάκι υπεροπτικό: «Είσαι φίλος μου απ΄τη Γερμανία και είσαι υποχρεωμένος να μου κάνεις έκπτωση!». Ο Πάνος και η Αριάδνη παίρνουν μια βαθιά ανάσα. Σύντομα,όμως, ο ταμίας αρνείται να τους διευκολύνει. Η Σόφη τότε με πείσμα του λέει: «Έτσι είσαι ;;; Αν δεν κάνεις έκπτωση θα το πω στη μαμά σου!». «Ωχ,όχι όχι…μην το πεις! Για σας όλα δωρεάν!!!» απάντησε ο ταμίας που μάλλον λάτρευε το θεσπέσιο φαγητό της μαμάς του! Οι τρεις φίλοι ξεκίνησαν όλο χαρά! Περπατούσαν με έναν ιδιαίτερο ρυθμό,σαν να ακουγόταν μουσική ροζ πάνθηρα . Παράλληλα ,όμως,ακούγονταν και οι ψίθυροι 3 θεόρατων αετών που έλεγαν: «Μμμ..τι βλέπουν τα ματάκια μας!Πο…πο τρεις άνθρωποι!Ώρα για κουτσούλισμα!». Οι τρεις φίλοι που συνέχιζαν την πορεία τους χαρούμενοι,όταν τους είδαν άρχιζαν να τρέχουν!Μπροστά τους ,όμως,συναντούν ένα ορμητικό ποτάμι (τον Ενιπέα) και για να περάσουν απ΄τη μία όχθη στην άλλη έπρεπε να κάνουν ισορροπία σε ένα σκοινί που αιωρούνταν! Η Σόφη με τον Πάνο πέρασαν άνετα, όμως, η Αριάδνη που δεν κοίταζε μπροστά της και έφτιαχνε τα μαλλιά της ,σκόνταψε και στραμπούλιξε το πόδι της.Η Σόφη με τον Πάνο πανικοβλήθηκαν,μα η Αριάδνη δεν φοβήθηκε τον πόνο,αλλά την ένοιαζαν τα νύχια και τα μαλλιά της! «Ωω! Τα νέα βαμμένα νύχια μου!Μισό λεπτό να πάρω τηλέφωνο την αισθητικό μου!» έλεγε και ξαναέλεγε. Ο Πάνος ως πιο λογικός γύρισε πίσω μαζί με τη Σόφη να τη βοηθήσουν.Έπρεπε να βρουν ένα τρόπο να δέσουν το πόδι της με έναν επίδεσμο.Ευτυχώς ,η Σόφη είχε παρακολουθήσει ένα «tutorial» (πρόγραμμα διδασκαλίας)που έδειχνε πώς να τυλίγουμε με επίδεσμο τραυματίες. Της είπε,λοιπόν,γεμάτη σιγουριά: « Μην ανησυχείς ,Αριάδνη μου,εγώ θα σε φροντίσω!». Μα εκείνη απάντησε :« Ωω…no…δε χρειάζομαι κάτι τέτοιο ,αλλά μόνο νέο μανικιούρ!» Οι φίλοι της άρχισαν λιγάκι να αγανακτούν. Τότε ο Πάνος με ένα αυστηρό ύφος της εξήγησε : « Άσε επιτέλους αυτά τα ανούσια πράγματα!Αν κάτσουμε κι άλλο εδώ θα σε κουτσουλίσουν στ΄ αλήθεια! ». Η Σόφη γρήγορα κατάφερε και της τύλιξε το πόδι ,μα τότε είδε τους αετούς να πλησιάζουν … «Ωχ,έρχονται!» είπε. Αμέσως η Αριάδνη που δεν ήθελε με τίποτα να την κουτσουλίσουν, παρόλο τον πόνο της, κατρακύλησε απ΄το βουνό και μαντέψτε που έφτασε…μα φυσικά στο κομμωτήριο!!! Ο Πάνος και η Σόφη ,αφού βεβαιώθηκαν πως η φίλη τους έφτασε καλά,μπόρεσαν να απολαύσουν έναν υπέροχο περίπατο στο βουνό!
Ο Όλυμπος είναι το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας με κορυφή τον Μύτικα (ακριβές υψόμετρο 2.917,727 μέτρα) Είναι επίσης το δεύτερο σε ύψος βουνό στα Βαλκάνια, με πρώτο τη Ρίλα (περίπου 7 μέτρα διαφορά) στη Βουλγαρία.
Τα μεγάλα θηλαστικά, που ζούσαν παλαιότερα στην περιοχή, όπως το ελάφι, έχουν πλέον εξαφανιστεί από τον Όλυμπο. Στην αρχαιότητα υπήρχαν λιοντάρια (Παυσανίας) ενώ τουλάχιστον μέχρι τον 16ο αιώνα υπήρχαν αρκούδες .
Έχουν καταγραφεί 32 είδη θηλαστικών, στα οποία περιλαμβάνονται το αγριόγιδο , το ζαρκάδι, το αγριογούρουνο, η αγριόγατα , το κουνάβι , η αλεπού , ο σκίουρος κ.ά. Έχουν εντοπιστεί επίσης 108 είδη πτηνών (όπως τσιχλογέρακο, μαυρόγυπας, πετροπέρδικα, λευκοπελαργός, αγριοπερίστερο, κοκκινολαίμης, χρυσογέρακο, πετρίτης, δεντρογέρακο, χρυσαετός, φιδαετός, σταυραετός, τσαλαπετεινός) πολλά από τα οποία, ιδιαίτερα τα αρπακτικά, είναι σπάνια και προστατεύονται αυστηρά από διεθνείς συμβάσεις.
Υπάρχουν ακόμα τα συνηθισμένα ερπετά του ελληνικού χώρου (22 είδη όπως φίδια, χελώνες, σαύρες κ.λπ.) καθώς και μια μεγάλη ποικιλία εντόμων, κυρίως πεταλούδες, για τις οποίες ο Όλυμπος φημίζεται.
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα μικρό πουλάκι που άνηκε στο είδος της λευκοσουσουράδας.Το όνομά του ήταν Μπομπ.
Ο Μπομπ περνούσε μια χαρά στη ζωή του καθώς του άρεσε συνεχώς να πετά ψηλά και να συναντάει άλλα πουλάκια. Του άρεσε πολύ να παίζει στη γειτονιά του ,γιατί καθημερινά έκαναν πλάκες μεταξύ τους και γελούσαν με την ψυχή τους. Αν ένα πουλάκι ,όμως, στενοχωριόταν με τα αστεία που του έλεγαν τότε όλοι σταματούσαν να το πειράζουν και το έπαιρναν μια ομαδική αγκαλιά.
Ο Μπομπ ,όμως, ήξερε πως τον αγαπούν, δε λυπόταν με όσα του έλεγαν. Εξάλλου ,διασκέδαζε να σκαρφίζεται και αυτός αστεία για τους φίλους του.
Όταν ήταν στο δημοτικό είχε γλιστρήσει σε ένα κομματάκι μορταδέλα και όλοι τον φώναζαν: «Ο Μπομπ, ο Μορταδέλας!».«Χι χι χι …Έι παιδιά ,μ΄αρέσει η μορταδέλα και μου ανοίγετε την όρεξη! »έλεγε εκείνος και γελούσε.
Όταν πήγε Γυμνάσιο έπεσε σε ένα κομματάκι από τσιμέντο και όλοι αστειεύονταν και του φώναζαν:«Καλώς τον Μπομπ τον μάστορα!».
Το αγαπημένο του ,όμως, παρατσούκλι το εμπνεύστηκαν οι φίλοι του όταν είχαν πάει όλοι μαζί μια εκδρομή .Στο πικνίκ που έκαναν εκείνος έφαγε έναν ολόκληρο ανανά! Μαντέψτε τι έγινε! Άρχιζαν, λοιπόν ,όλοι να τον φωνάζουν :«Γεια φιλαράκι,Μπομπ Σφουγγαράκι!!!».
Λίγα λόγια για τη Λευκοσουσουράδα:
Η Λευκοσουσουράδα είναι ένα ασπρόμαυρο πουλάκι.Κελαηδάει πολύ όμορφα και δε σταματά να κουνάει τη χαρακτηριστική μακριά ουρά της!Θα τη συναντήσετε κοντά σε ρέματα αλλά και σε ακτές, ακόμη και σε απομακρυσμένες νησίδες στη μέση του Αιγαίου.Συμπεριλαμβάνεται στα είδη της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων
Μια μέρα που όλη η πόλη γιόρταζε το “Halloween” η Μαύρη Σοκολάτα περπατούσε με την Κρέμα και γελούσαν. Ξαφνικά η Μ.Σ. έπεσε σε μια πέτρα και καθώς κουτρουβαλούσε στον δρόμο μπήκε ολόκληρη σε μια κολοκύθα “Halloween”. Σφήνωσε. Προσπαθούσε να βγει, αλλά μάταια. Νύχτωσε και κουρασμένη κουλούριασε στη γωνία της κολοκύθας και αποκοιμήθηκε. Η Κρέμα στενοχωρημένη δε σταμάτησε ούτε στιγμή να σκέφτεται πώς να την απελευθερώσει. Ξαφνικά της ήρθε μια ιδέα! Είδε στον δρόμο ένα διακοσμητικό ψεύτικο φαντασματάκι και το πήρε από την ουρά. Άρχισε μ΄αυτό να χτυπάει την κολοκύθα ώστε να σπάσει και να απελευθερωθεί η Μαύρη Σοκολάτα. Στο τέλος τα κατάφερε και έτρεξαν και οι δυο μαζί να το γιορτάσουν!
Συγγραφική ομάδα : Γιώργος Μάνδηλας Αριάδνη Γκάσι Άρης Γκάσι
Πρώτη μέρα που ο Φρέντη το χρυσό γεράκι πάει σχολείο.Στον δρόμο νιώθει μεγάλη αγωνία και όταν επιτέλους φτάνει τι να δει…σχεδόν όλοι οι συμμαθητές του είναι άνθρωποι!«Ουπς… » είπε από μέσα του. Θα λέγαμε πως ένιωσε αρκετά περίεργα,ίσως πάλι να ήταν ιδέα του μα του φαινόταν πως όλοι τον κοιτούσαν σαν να είχε ένα κομματάκι μαϊντανό στο δόντι του! Ο Φρέντη,αμέσως σκέφτηκε πως είναι ένα χρυσό γεράκι και συνέχισε να προχωρά. Στο κοινό που τον κοιτούσε ο Φρέντη παρατήρησε ένα χρωματιστό πουλάκι που μουρμούριζε τραγούδια .Το κοίταξε και εκείνο τον κάλεσε να κάτσει κοντά του. «Τσίου τσίου …γεια είμαι η Πάολα !!!»του είπε με μια φωνή από παιχνίδι «furby» και κελαηδώντας. Ο Φρέντη χάρηκε πάρα πολύ που του μίλησε και πήγε να την αγκαλιάσει.Η Πάολα τον αγκάλιασε και αυτή,καθώς ήταν ιδιαίτερα ευγενική.Ο Φρέντη ενθουσιάστηκε που θα έκανε μια φίλη και του γεννήθηκε αμέσως η επιθυμία να την εντυπωσιάσει με ένα αστειάκι! Πήρε ένα μπαλόνι ,το έβαλε πάνω σε μια πινέζα και εκείνο αμέσως έσκασε! Αμέσως μετά, πήρε ένα άλλο μπαλόνι και το έβαλε πάνω σε 100 πινέζες και εκείνο μαντέψτε…δεν έσκασε!!! Η Πάολα όλο χειροκροτούσε και έλεγε:«Ωωω…ωραία πράγματα μαθαίνουμε και έξω απ΄το σχολείο!». Σύντομα ,όμως,χτύπησε το κουδούνι και τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις.Ο Φρέντη και η Πάολα ενθουσιάζονταν να μαθαίνουν .Όχι μόνο τα μαθήματα του σχολείου,αλλά κα άλλα πολλά διαφορετικά πράγματα. Η ώρα περνούσε ευχάριστα για τους δυο τους και στα διαλείμματα απολάμβαναν την παρέα ο ένας του άλλου. Την τελευταία ώρα ,όμως,η δασκάλα πήγε να φύγει ,χωρίς να βάλει μαθήματα για το σπίτι .Το ξέχασε!Όλα τα παιδιά το κατάλαβαν και είχαν ένα κρυφό χαμογελάκι ,μα δεν είπαν τίποτα για να μην αλλάξουν την καλή τους τύχη! Μα χωρίς να το σκεφτεί του ξέφυγε του Φρέντη και της φώναξε:«Κυρία,κυρία! Ξεχάσετε να βάλετε μαθήματα!». Τα παιδιά ,αναστέναξαν και είπαν:«Ωχ,όχι !!!» ,αλλά βρήκαν γρήγορα τη λύση και φώναξαν με μια φωνή:«Κυρία,κυρία! Δώστε τις φωτοτυπίες στον Φρέντη που τις ήθελε και θα τις πάρουμε απ΄αυτόν μετά» ,μα ψιθύριζαν χαμογελώντας μεταξύ τους:«Λυμένες…χιχιχι!». Η Πάολα ήθελε να τον βοηθήσει,οπότε πήρε να λύσει τις μισές. Τα υπόλοιπα παιδιά είχαν εξαφανιστεί!Είχαν τρέξει με τεντωμένα χέρια έξω απ΄το σχολείο που μύριζε κοτόπουλο ψητό με πίτσα !Έμοιαζαν να πετούν ακολουθώντας τη μυρωδιά! Ο Φρέντη και η Πάολα έλυσαν χαρούμενοι τις ασκήσεις και για τα άλλα παιδιά.Ένα δωράκι από τον Φρέντη μετά την γκάφα που έκανε. Όταν τελείωσαν ο Φρέντη είπε στην Πάολα :«Τσέκαρε τη τσέπη σου». Η Πάολα ξαφνιάστηκε γιατί έλειπε ένα χαρτονόμισμα των πέντε ευρώ.Τότε ο Φρέντη έκανε ένα μαγικό και το έβγαλε από το ράμφος του! Η Πάολα τον καταχειροκρότησε!
Γιώργος Μάνδυλας
Σοφία Αμελί Σκαρπαθιώτη
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΔΥΛΑΣ
Λίγα λόγια για το χρυσογέρακο: Το θηλυκό είναι πιο μεγαλόσωμο από το αρσενικό! Οι κυρίως βιότοποι του βρίσκονται στην Β. Αφρική, στα νησιά του Αιγαίου, στην Α. Πελοπόννησο, στη Β. Ελλάδα, στην Κύπρο και στη Β. Τουρκία Τρέφονται με μικρά αλλά και μεγαλύτερα πουλιά όπως η τσίχλα, το κοτσύφι και πολλές φορές πέρδικες και μπεκάτσες. Η μεγάλη ευκινησία που διαθέτουν, τα καθιστά ικανά να επιτεθούν ακόμα και σε νυχτερίδες με σημαντικό ποσοστό επιτυχίας. Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF
Μια μέρα ο Μπλου και η Μαργαρίτα (τα δυο τρελομπαλάκια μας που συναντήσαμε σε άλλα παραμύθια) ξύπνησαν επιτέλους για πρώτη φορά ήρεμα στο σπιτάκι τους. Σηκώθηκαν όλο χαρά και βρήκαν στη μέση του δωματίου τους ένα κουτί που φαινόταν να έχει μέσα ένα δωράκι έκπληξη. Πάνω στο κουτί υπήρχε ένα κόκκινο κουμπί και ο Μπλου έτσι περίεργος που ήταν και χωρίς δεύτερη σκέψη πάτησε το κουμπί. Η Μαργαρίτα μάταια προσπάθησε να τον σταματήσει, δεν πρόλαβε, εκείνος το πάτησε και…
Το κουμπί είχε μαγικές ιδιότητες και τους μετέφερε σε μια γατοπολυκατοικία, ήταν το πιο τεράστιο γατόσπιτο που είχαν δει ποτέ! Ήταν πολύχρωμο με ένα μεγάλο ” γκράφιτι ” στην πρόσοψή του. Ήταν ζωγραφισμένη μια πονηρή γατούλα. Μέσα έμεναν πολλές γάτες με υπέροχα χρώματα όπως άσπρες ,ροζ και κίτρινες. Υπήρχαν παντού τριχόμπαλες με τις οποίες έπαιζαν ποδόσφαιρο και ατελείωτη γατοτροφή!
Σύντομα, μια γριούλα εμφανίστηκε μπροστά τους και τους είπε:« Ξέρω την τέλεια γατοπαρέα για εσάς!» και μετά τους πήγε σε ένα δωμάτιο.
Ο Μπλου και η Μαργαρίτα άνοιξαν την πόρτα και τι να δουν! Η Τριανταφυλλένια (το άλλο τρελομπαλάκι που είχε έρθει απ΄τον Βόρειο Πόλο)έπαιζε ντραμς όσο πιο δυνατά μπορούσε. Μαζί της υπήρχε και η παρέα της Μαύρης Σοκολάτας που είχε έρθει να ακούσει μουσική και να φάει σνακ.
Μιας και δεν είχαν τίποτα ,όμως, να φάνε ο Μπλου πρόθυμα έτρεξε έξω για να φέρει σνακ και να φάνε όλοι μαζί. Αλλά αυτός αντί να φέρει κανονικές λιχουδιές όπως πατατάκια ,έφερε κανονική γατοτροφή που φυσικά τα τρελομπαλάκια δεν την έτρωγαν.
Όταν το είδαν όλοι γελούσαν και άρχισαν να του πετάνε αβγά μελάτα.
«Ουψ…έκανα ένα μικρό μικρό λαθάκι!»είπε ο Μπλου και άρχισε να χοροπηδά!
Η Μαργαρίτα ,όμως, που δε θεωρούσε σωστό να πετάνε το φαγητό μιας και υπάρχουν πλάσματα που το στερούνται, πήρε γρήγορα μια ρακέτα και άρχισε να τα αποκρούει και να τα τρώει! Δεν της έπεσε ούτε ένα κάτω και μάλιστα μάζεψε μερικά σε ένα καλάθι και τα πρόσφερε στους άλλους. Στην αρχή όλοι δίσταζαν να δοκιμάσουν, αλλά στο τέλος κάθισαν όλοι μαζί και απόλαυσαν το υγιεινό τους σνακ!
Φυσικά όλοι είχαν καταλάβει πως ήταν λάθος να παίζουν και να πετάνε τρόφιμα, αλλά μέσα από το πιο νόστιμο λαθάκι τους άρχισαν να προτιμούν πια αβγουλάκια και όχι πατατάκια!
Η Μαύρη σοκολάτα ντύθηκε με τα καλά της και πήγε σε ένα πάρτι! Εκεί συνάντησε μια μυστηριώδη γάτα με το όνομα «Άσπρη σοκολάτα». Φορούσε μαύρα γυαλιά και είχε ένα μεγάλο κασκέτο με μπλε και κοραλί χρώμα. Το καλύτερο ,όμως ,αξεσουάρ ήταν τα κίτρινα γάντια της.
Η Μαύρη σοκολάτα πήγε αμέσως να της μιλήσει και μόλις τη ρώτησε πώς τη λένε εκείνη απάντησε με αυτοθαυμασμό:
«Με λένε πριγκίπισσα Άσπρη Σοκολάτα και ζω σε ένα βασίλειο ,εκείνο το ροζ κουτί που φαίνεται απ΄το παράθυρο αν θες να δεις. Ξέρεις είμαι η καλύτερη σ΄ όλον τον κόσμο και η πιο όμορφη και μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Έχω πάντα μαζί μου τον πιστό μου ακόλουθο, τον σκαντζόχοιρο SONIC που μου δίνει πορτοκαλάδες όλη την ώρα .Ενυδατώνομαι συνεχώς. Βλέπετε έτσι έχω αυτή την υπέροχη επιδερμίδα!Ο Sonic ξέρετε μπορεί να τρυπήσει με τ΄ αγκάθια του όποιον με πλησιάσει και επιπλέον θα του κόψει και μια κλήση».
Ο Sonic αναμφίβολα ήταν πολύ καλό σκαντζοχοιράκι και ευγενικό, αλλά τη φοβότανε και της έκανε όλα τα χατίρια. Η Μαύρη σοκολάτα έμοιαζε νευριασμένη με όλα όσα άκουγε, έβγαζε λίγο ατμούς, αλλά κατά τα άλλα ήταν ψύχραιμη. Πήρε μια ανάσα και είπε: «Έλα και εσύ μαζί να φάμε λιχουδιές και να πάμε να χορέψουμε στο φουσκωτό».
Έπειτα έτρεξε προς τις φίλες της γάτες που ήταν ήδη στο φουσκωτό. Η Άσπρη Σοκολάτα (Α.Σ.) ακολούθησε τη Μαύρη Σοκολάτα (Μ.Σ.) μα όχι για να παίξει. Πήγε και έσπρωξε τη Μ.Σ. πάνω στο φουσκωτό με δύναμη. Το είδε τότε η Κρέμα (καλή φίλη που είδαμε σε άλλο επεισόδιο) και της είπε σοβαρά ,αλλά ευγενικά: «Ποια νομίζεις ότι είσαι και σπρώχνεις τη φίλη μου; Δεν είναι ευγενικό να σπρώχνεις κανένα πλάσμα της φύσης».
Η Α.Σ. άρχισε να αναρωτιέται αν έχει δίκιο η Κρέμα .Πρώτη φορά της είχαν μιλήσει έτσι. Αμέσως κάλεσε τον Sonic που οδηγούσε και το ιδιωτικό της αεροπλάνο και του ζήτησε να την πάει μια βόλτα στην Ολλανδία για να ηρεμήσει. Στη βόλτα κοιτώντας τον κόσμο από ψηλά κατάλαβε πως τίποτα απ’όλα αυτά δεν έχουν σημασία αν είσαι μόνος χωρίς φίλους. Γύρισε στο πάρτι και ζήτησε απ΄ όλους και όλες συγνώμη ,ακόμα και απ΄τον Sonic που τον κουράζει τόσο .Έγιναν φιλαράκια και η ζωή έμοιαζε γλυκιά και όμορφη!
Μετά από λίγες μέρες ,ηΜαύρησοκολάτα όπως ανέβαζε το χέρι της για να τεντωθεί, καταλάθος γρατζούνισε μια άγνωστη γάτα στο λαιμό .Αυτή η γάτα ήταν εντελώς διαφορετική από την ίδια. Ήταν άσπρη με μπεζ βούλες και την έλεγαν Γιαούρτη.
ΗΓιαούρτηήτανλίγοξινήκαιθύμωσεπάραπολύ.Αμέσωςκάλεσετιςφίλετης,έπιασαντηΜαύρησοκολάτακαιτηνανέβασανσεέναψηλόδέντρο παρόλοπουεκείνητις παρακαλούσενατησυγχωρέσουνκαι εξηγούσεπωςειλικρινάδενήθελεναγρατζουνίσει τη Γιαούρτη.
Ευτυχώς,όμως ,στηνπαρέατηςξινήςΓιαούρτηυπήρχεέναδίκαιογατάκι,ηΚρέμα.ΗΚρέμαήτανολόλευκημεμπλεμάτιακαιθεωρούσεόλοαυτόπολύάδικο. Έλεγεσυνέχεια : «Κανέναπλάσμαδεναξίζειτιςτιμωρίες,πρέπειναπροσπαθούμεναλύνουμε τα προβλήματα μετηνκατανόησηκαιτονδιάλογο. Επίσηςείναικαλόναμην υπάρχουν αρχηγοί,να παίρνουμεαποφάσεις όλοιμαζί ,ναέχουμεδικήμαςάποψηκαιναμηφοβόμαστετίποτα».
(Είναι αφιερωμένο στις γατούλες γύρω απ΄το σχολείο μας)
Μια φορά ήταν μια γατούλα που την έλεγαν Μαύρη Σοκολάτα. Πήγαινε συνεχώς βόλτες. Ήταν περίεργη , ήθελε να παρατηρεί τα πάντα αλλά καλοσυνάτη και φιλική.
Μια μέρα καθώς πήγαινε περίπατο ,συνάντησε ένα ανθρωπάκι και αναρωτιόταν πού γύρευε να πάει. Έτρεξε γρήγορα στα φιλαράκια της τον Μπάρλει ,τον Τσάτσα και τον Μπάτμαν .
«Γεια σας φιλαράκια! Πώς είστε μάγκες; Θέλετε σήμερα να παίξουμε τους κατασκόπους και να ακολουθήσουμε αυτό το ανθρωπάκι;»
«Πας καλά; Αλλά ναι θέλουμε!» απάντησαν εκείνα χαμογελώντας πονηρά.
«Οκ, φύγαμε!» είπε ενθουσιασμένη η Μαύρη σοκολάτα. Όλη μέρα κατασκόπευαν τον άνθρωπο ,αλλά άρχισαν να απογοητεύονται γιατί νόμιζαν πως είναι λίγο βαρετός. Δεν έκανε και τίποτα περιπετειώδες. Ξαφνικά, όμως, μπήκε σε ένα μαγαζί με είδη ζώων και πήρε μια μεγάλη σακούλα με γατοτροφή. Τα μάτια των φίλων μας έλαμψαν και τα μουστάκια τους τεντώθηκαν έκπληκτα! Εκείνος χωρίς δισταγμό έσκυψε στα γατάκια μας και τους άφησε όλη τη σακούλα! Καταχάρηκαν και τον ευχαρίστησαν νιαουρίζοντας και κάνοντας τούμπες στα πόδια του.
