Η τελευταία εφεύρεση των δυο επιστημόνων μας ήταν όπως θυμάστε ένα φοβερό καλικαντζαράκι!
Είχε φέρει τα πάνω κάτω στην πόλη .Ο κόσμος στην αρχή γελούσε και χαιρόταν ,μα τώρα πια το είχε παρακάνει τόσο πολύ που έφτιαχνε ακόμα και μηχανές που έλεγχαν τα πάντα! Όλα λειτουργούσαν ανάποδα.Από τα αμάξια ,μέχρι και το μυαλό των ανθρώπων.Οι δάσκαλοι έγιναν μαθητές και οι μαθητές δάσκαλοι!
Οι κουκουρουκοεπιστήμονες το σκέφτηκαν ,το ξανασκέφτηκαν και αποφάσισαν να το σταματήσουν. Ζήτησαν ,λοιπόν, από τον πλουσιότερο μαϊμουδάκο της γειτονιάς να τους δώσει ένα όχημα τόσο γερό και τόσο γρήγορο που να μπορούν να πιάσουν το καλικαντζαράκι.
Έτσι κι έγινε! Όταν το έπιασαν το έβαλαν σε ένα τεράστιο ενυδρείο με ανοιχτή οροφή .Εκεί υπήρχαν πολλά ψαράκια για να μπορεί το καλικαντζαράκι να παίζει .
Ήξεραν πως λάτρευε το κολύμπι.
Χωρίς να χάσουν καιρό,το έβαλαν εκεί για να το κρατήσουν απασχολημένο και ευτυχισμένο όσο χρόνο χρειαστεί ,ώστε εκείνοι να ταξιδέψουν με την χρονομηχανή τους πίσω στο παρελθόν και να φτιάξουν ένα υπέροχο μέρος για να ζήσει.
Πήγαν ,λοιπόν,πίσω στη χρονική στιγμή που δεν είχαν ακόμα φτιάξει το καλικαντζαράκι.
Συνάντησαν τους εαυτούς τους και τους ενημέρωσαν : «Περιμένετε! Μην φτιάξετε το καλικαντζαράκι ακόμα . Πηγαίνετε να το φτιάξετε σε ένα όμορφο λιβάδι που θα έχει αόρατους τοίχους,
θα έχει πολλά δέντρα ,φυτά ,ζωάκια και ένα ιπτάμενο ρομπότ που θα φέρνει νόστιμα φαγητά και νερό.Εκεί θα δημιουργήσετε και άλλους καλικαντζαρόφιλους. Αυτό το μέρος πρέπει να είναι πανέμορφο ,ώστε τα καλικαντζαράκια να διασκεδάζουν και να είναι ευτυχισμένα!
Μα μην ξεχάσετε να βάλετε καλικαντζαροσκουπιδοτενεκέδες για να μη χαλάσουν το περιβάλλον!».
Έτσι κι έγινε! Ο Μπομπ και ο Τζίμη επέστρεψαν με τη χρονομηχανή πίσω στο εργαστήριό τους χαρούμενοι .Κοίταξαν το ενυδρείο και δεν ήταν πια εκεί το καλικαντζαράκι. Ήξεραν πως ζούσε πια ευτυχισμένο με τα φιλαράκια του!
Γιώργος Τριβήλος
