Ήταν κάποτε μια μικρή Πασχαλίτσα που την έλεγαν Λίτσα. Λάτρευε να ανεβαίνει στα λουλούδια και να γνωρίζει νέους φίλους. Μια μέρα όσο πετούσε στον αέρα κουτούλησε μια αλεπού. Εκείνη πολύ νευριασμένη της είπε: «Μμμ...κυρία πασχαλίτσα, προσέξτε επιτέλους πού πάτε!!!» Η πασχαλίτσα της απάντησε :«Κυρία αλεπού, συγνώμη δεν το ήθελα».
Την επόμενη μέρα ξανασυναντήθηκαν ,αλλά αυτή τη φορά η αλεπού κουτούλησε τη πασχαλίτσα όπως έτρεχε και η πασχαλίτσα ήρεμα της είπε :«Προσέξτε πού πάτε ,κυρία αλεπού». Εκείνη αποκρίθηκε :«Σαν να μου φαίνεται πως σας συνάντησα και χθες». Η μικρή Λίτσα τότε βρήκε την ευκαιρία να της πει όσα ένιωθε :«Ναι, κυρία αλεπού και βέβαια βρεθήκαμε χθες ,τότε που μου μιλήσατε απότομα και γεμάτη θυμό. Είδατε, λοιπόν, που και εσείς μπορεί καταλάθος να πληγώσετε οποιοδήποτε πλάσμα. Να είστε ,λοιπόν, ευγενική ακόμα και στους ξένους, γιατί ό,τι κάνετε μπορεί να σας έρθει πίσω, ακόμα και η δυσάρεστη συμπεριφορά!».Σοφία Αμελί Σκαρπαθιώτη
Δ΄Τάξη