Ο Ατάκας και ο Φιλαράκος ξεκίνησαν για το Πλανητοσχολείο με χαρά. Δεν είχαν μάθημα, μα η μέρα ήταν ξεχωριστή, αφιερωμένη στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Όλοι οι μαθητές ετοίμαζαν ποιήματα και τραγούδια για να τιμήσουν τους ήρωες του ’40. Έπαιζαν μάλιστα και οι δύο διαστημοφατσούλες μας σε ένα μικρό θεατρικό. Είχαν μάθει, λοιπόν, τα λόγια τους απ’ έξω και ανακατωτά. Φορούσαν τα καλά τους και ανυπομονούσαν να ανέβουν στη σκηνή.
Να που ήρθε, λοιπόν, η στιγμή που περίμεναν. Ο Ατάκας και ο Φιλαράκος άρχισαν να απαγγέλλουν δυνατά το θεατρικό τους απόσπασμα:
Ατάκας: Τι έγινε; Δεν ακούω καλά, Φιλαράκο!
Φιλαράκος: Τι έγινε; Έχουμε πόλεμο!
Ατάκας: Πόλεμο; Με ποιους;
Φιλαράκος: Με τους Ιταλούς! Με ποιους άλλους;
Ατάκας: Και τώρα τι θα γίνει; Θα παραδοθούμε;
Φιλαράκος: Όχι, βέβαια! Οι Ιταλοί θα παραδοθούν σε λίγο!
Ατάκας: Έτσι μπράβο! Εμείς έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.
Φιλαράκος: Σωστά, αυτό μετράει πάνω απ’ όλα!
(Ακούγονται αεροπλάνα και κανόνια.)
Ατάκας: Κοίτα! Αεροπλάνα και κανόνια!
Φιλαράκος: Κοίτα στον δρόμο, φεύγουν τα φανταράκια!
Ατάκας & Φιλαράκος μαζί: Στο καλό, παιδιά, και με τη νίκη!
Όταν τελείωσαν, έκαναν υπόκλιση και όλοι χειροκρότησαν.
Μετά, ο Ατάκας και ο Φιλαράκος με την παρέα τους πήγαν σε ένα πάρκο κοντά στο σπίτι τους και φυσικά έπαιξαν ποδόσφαιρο. Στη μία ομάδα ήταν ο Ατάκας και ο Φιλαράκος και στην άλλη δύο φίλοι τους.
Όταν οι μαμάδες φώναξαν πως είναι ώρα να επιστρέψουν, τότε ο Ατάκας έδωσε πάσα, ενώ ο Φιλαράκος έβαλε ένα φοβερό γκολ!
Όλοι χειροκροτούσαν… αλλά σύντομα ένιωσαν και πως πεινούσαν, οπότε γύρισαν γρήγορα στις μαμάδες τους.
Βασίλης Μπακόπουλος