Μια φορά κι έναν καιρό συναντήθηκαν στην άκρη της γης δυο παιδάκια που έμοιαζαν σαν δυο σταγόνες βροχής .Μόνο το χρώμα τους ήταν διαφορετικό. Το ένα είχε σκουρόχρωμη επιδερμίδα και το άλλο ανοιχτόχρωμη ,αλλά όλα τα υπόλοιπα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους ήταν ολόιδια.
Όταν πρωτοαντίκρισαν το ένα το άλλο σάστισαν που έβλεπαν τον εαυτό τους με άλλο χρώμα. Ήταν σαν να έβλεπαν μέσα από ένα καθρέφτη χρωματιστό. Αμέσως θέλησαν να γνωριστούν μιας και είχαν γεννηθεί και οι δυο σε διαφορετικές χώρες. Είχαν μεγάλη περιέργεια να ανακαλύψουν αν ταιριάζουν και αν θα μπορούσαν να κάνουν καλή παρέα.
Σύντομα κατάλαβαν πως είχαν διαφορετικά όνειρα, ενδιαφέροντα, προτιμήσεις στο φαγητό, στα μαθήματα ,στα παιχνίδια …σχεδόν παντού.
Όσο πιο πολύ γνωρίζονταν ,τόσο καταλάβαιναν τη διαφορετικότητά τους και ενώ αυτό θα μπορούσε να είναι μια αφορμή να απομακρυνθούν ,αντίθετα αυτό τους προκαλούσε τόσο ενδιαφέρον που ήθελαν συνεχώς να είναι μαζί.
Συχνά αστειεύονταν μεταξύ τους και έλεγαν :«Μα και σ΄αυτό διαφέρουμε φιλαράκο. Τέλεια!
Νομίζω πως μαζί δε θα βαρεθούμε ποτέ!».
Τα δέντρα και ο ουρανός που τα κοιτούσαν από ψηλά διέκριναν το μεγάλο μυστικό που τους ένωνε και χαίρονταν να τα κοιτάνε να γελούν. Ποιο ήταν άραγε;
Τα δυο παιδιά είχαν και τα δυο καλή καρδιά, αγαπούσαν και σέβονταν ο ένας τη διαφορετικότητα του άλλου .Αυτό είναι το μυστικό. Αυτό είναι η μεγαλύτερη δύναμη πάνω στη γη. Να μπορείς να βλέπεις τους ανθρώπους με άλλα μάτια ,εκείνα της καλοσύνης που δεν κοιτάν ποτέ το χρώμα ,ούτε τις ομοιότητες ,αλλά αγαπούν τις διαφορές !
Τα δυο παιδιά γύρισαν στον τόπο τους και ήταν ευτυχισμένα .Γνώριζαν πια το μυστικό που θα δώσει πραγματικό χρώμα στη ζωή τους!
Αριάδνη Γκάση Δ΄Τάξη
Πάνος Μπαρμπέρης Δ΄Τάξη
Δασκάλα Αλεξάκου Ζωή