Μια φορά κι έναν ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Βαρβάρα.Δεν είχε ούτε ένα φίλο και στενοχωριόταν.
Μια μέρα,όπως καθόταν μόνη της στο πάρκο ,είδε δυο παιδάκια να παίζουν.Όπως καθόταν μόνη της στο παγκάκι έλεγε από μέσα της:«Πόσο ωραία θα ήταν να έπαιζα και εγώ μαζί τους!».Άκουγε μάλιστα που φώναζαν το ένα το άλλο με τα ονόματα , Ντεβο και Μαρία-Άννα και ευχόταν να βρει το θάρρος να τους μιλήσει.
Την άλλη μέρα ,η Βαρβάρα ξαναπήγε στο πάρκο και είδε τα δυο παιδάκια.Τότε συνέβη κάτι μαγικό…
Η Βαρβάρα βρήκε τη δύναμη,τα πλησίασε και τα ρώτησε:«Θέλετε να γίνουμε φίλοι;».
Εκείνα γεμάτα καλοσύνη απάντησαν :«Ναι, βέβαια!». Έπαιξαν τέλεια εκείνη την ημέρα.
Το επόμενο πρωί ,η Βαρβάρα είχε γενέθλια.Εκεί ,λοιπόν,που νόμιζε πως δε θα έχει κανέναν φίλο να γιορτάσει μαζί της,τώρα μαντέψτε ποιοι έφαγαν ολόκληρη την τούρτα; Μα,φυσικά τα τρία φιλαράκια.
Για πρώτη φορά ,η Βαρβάρα ήταν πολύ πολύ χαρούμενη και δεν την πείραζε που δεν είχε πιο πολλούς φίλους.Ίσα ίσα ,σκέφτηκε πως αφού ήταν μόνο οι τρεις τους,μπόρεσαν και έφαγαν περισσότερα κομμάτια από την πεντανόστιμη τούρτα της!
Έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
Βαρβάρα Vashakmadze
Β΄Τάξη
