Εικονογράφηση:Μιχάλης Αντωνίου ,Αριστοτέλης Αντωνίου
Ένα Σάββατο με πάρα πολύ καλό καιρό,ο Μπιμπίκος πήγε στο τσίρκο. Φυσικά το τσίρκο ήταν μόνο με ακροβάτες ,ΟΧΙ με ζώα.*
Όταν έφτασε ,είδε ανάμεσα στους θεατές τα πονηρά λιοντάρια που είχε συναντήσει στο προηγούμενο επεισόδιο. «Ουάου…σίγουρα τώρα θα σκέφτονται τρομακτικά σχέδια !» είπε από μέσα του ο Μπιμπίκος.
Τότε το νυχτεριδάκι μας , πήρε μια κολοκύθα με γλίτσα και την έσπρωξε προς το μέρος τους.
Περίμενε για λίγο και όταν τα λιονταράκια σηκώθηκαν , γλίστρησαν τόσο πολύ που έκαναν τα πιο ωραία ακροβατικά σ΄όλο το τσίρκο! Έκαναν τις πιο ωραίες τούμπες σ΄όλο τον κόσμο!
Όπως τις έκαναν,όμως,φοβόντουσαν πολύ και έλεγαν : «Μαμά μου!!! Βοήθειααα!».
Η μαμά τους τα άκουσε και πήγε γρήγορα στο τσίρκο.Μόλις τα είδε , πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε : «Αααχ! Από εδώ και πέρα ,δεν αφήνω να ξαναβγείτε ποτέ μόνα σας!». Ύστερα, τα πήρε και πήγαν στο σπίτι.
Ο Μπιμπίκος τα κοιτούσε από ψηλά και είχε ένα κρυφό χαμογελάκι.
«Ουφ…τα ξεφορτώθηκα επιτέλους!» είπε και συνέχισε να βλέπει την παράσταση.
Όταν τελείωσε ,όμως, έφυγε πολύ γρήγορα και εκείνος για το σπίτι του.
Έλεγε πως ήθελε γρήγορα να πει τα νέα στη μαμά του.
Λέτε ,όμως , να βιαζόταν και για άλλον έναν λόγο; Μήπως δεν ήθελε να θυμώσει και η δική του μαμά και πάθει και αυτός τα ίδια με τα λιονταράκια;
*Λίγα λόγια απ΄τους συγγραφείς για τα ζωάκια των τσίρκων:
Τα ζωάκια σε τσίρκο υποφέρουν ,δεν είναι χαρούμενα και κυρίως είναι μακριά απ΄τη μαμά τους !
Αριστοτέλης Αντωνίου
Μιχάλης Αντωνίου
