Κάποτε σε μια μικρή πολιτεία ζούσε ένα παιδάκι που το όνομά του ήταν Μπάλος.
Ο Μπάλος ήταν πολύ έξυπνος και πολύ αστείος! Γεννήθηκε χωρίς να βλέπει ,αλλά ήξερε πάντα πού ήταν τα πράγματα που χρειαζόταν.Χειριζόταν περίφημα τον υπολογιστή ,είχε ένα υπέροχο μπαστουνάκι με δεινόσαυρους και λάτρευε τον πιστό του σκύλο-οδηγό.
Του άρεσαν πολύ τα Χριστούγεννα και φυσικά το καλοκαίρι. Περίμενε τις διακοπές με ανυπομονησία και το σχολείο δεν του άρεσε ,παρόλο που ήταν πολύ καλός μαθητής .
Είχε μόνο έναν φίλο που τον έλεγαν Αστέρη και περνούσαν πολλές ώρες μαζί. Ο Αστέρης τον θαύμαζε και συνεχώς έμενε έκπληκτος από το χιούμορ και τις γνώσεις του. Όταν ήταν μαζί ξεχνούσε πως ο Μπάλος δεν μπορεί να δει ,γιατί ένιωθε πως έβλεπε τον κόσμο με έναν άλλο τρόπο μαγικό.
Στο σχολείο ο Μπάλος δεν περνούσε πολύ ωραία. Τα άλλα παιδιά δεν τον πλησίαζαν για να παίξουν .Θεωρούσαν πως επειδή δε βλέπει και επικοινωνεί με έναν τόσο ιδιαίτερο και διαφορετικό από εκείνους τρόπο ,δε θα μπορούσε να παίξει.
Ο Αστέρης θύμωνε που το έβλεπε αυτό και προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο ώστε όλα τα παιδιά να μπορέσουν να γνωρίσουν τη σπουδαία καρδιά και τη δύναμη του φίλου του.
Εκεί που σκεφτόταν ,βρήκε την τέλεια ιδέα!
«Έι παιδιά !Τι λέτε να παίξουμε τυφλόμυγα ;Εγώ θα έχω στην ομάδα μου τον Μπάλο που είναι φοβερός!»Τους είπε και περίμενε την απάντηση με ανυπομονησία.
Τα άλλα παιδιά στην αρχή σάστισαν και αναρωτιόντουσαν αν θα τα καταφέρει ,μα σύντομα αποφάσισαν να συμφωνήσουν.
Το παιχνίδι ξεκίνησε και από το πρώτο πεντάλεπτο η ομάδα του Αστέρη με τον Μπάλο είχε διαπρέψει. Ο Μπάλος μόλις τους ακουμπούσε λίγο ,τους αναγνώριζε αμέσως χωρίς ούτε ένα λάθος. Τα παιδιά είχαν ενθουσιαστεί με τις μαγικές δυνάμεις του! Μπορεί να μην έβλεπε ,αλλά είχε αναπτύξει με θαυμαστό τρόπο τις υπόλοιπες αισθήσεις του.
Ο Μπάλος εκείνη την ημέρα έφυγε απ΄το σχολείο τόσο χαρούμενος που δεν μπορούσε να σταματήσει να γελά. Απέδειξε πως όλα τα παιδιά είναι διαφορετικά και όλα έχουν ξεχωριστές δυνάμεις, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία να το δείξουν, ο χρόνος που χρειάζονται και κυρίως η αγάπη των άλλων παιδιών.
Φυσικά ,από τότε όλοι έγιναν τα καλύτερα φιλαράκια και ο Μπάλος τους εκμυστηρεύτηκε τα μυστικά της « ανίκητης τυφλόμυγας».
Πάνος Μπαρμπέρης Δ΄Τάξη
Αριάδνη Γκάσι Δ΄Τάξη
*Αφιερωμένο σε όλα τα γενναία παιδάκια
