Μια φορά και έναν καιρό σε μια βαθιά και παγωμένη θάλασσα στην άκρη της γης ζούσαν φάλαινες χαρούμενες και παιχνιδιάρες.
Μαζί τους ζούσε και μια καλοσυνάτη μικρούλα φάλαινα, η Λάνη Φαλαινάνη Τζάνη. Ήταν πολύ ευγενική και καλοσυνάτη. Της άρεσε να κάνει βουτιές και να τρώει πλαγκτόν, κατά προτίμηση μικρές γαρίδες. Μα πιο πολύ απ’ όλα της άρεσε να ταξιδεύει σε άλλες ακρογιαλιές και να παρατηρεί τα παιδάκια .
Αγαπούσε πολύ τα μικρά παιδιά, γελούσε με τις σκανδαλιές τους και τις χαρούμενες φωνές τους.
Ονειρευόταν να ζήσει στα νερά ενός παραθαλάσσιου οικισμού όπου θα την αγαπάνε και εκείνη θα τους φροντίζει όσο περισσότερο μπορεί. Θα τους βοηθάει στο ψάρεμα, στη μεταφορά ,αλλά και στη διασκέδαση. Τα παιδιά θα μπορούσαν να κάνουν τις καλύτερες βουτιές στη ράχη της, μα και την καλύτερη τσουλήθρα!
Σαν ήρθε η άνοιξη και έλιωσαν οι πάγοι, σκέφτηκε πως έφτασε η ώρα να εκπληρώσει το όνειρό της.
Ξεκίνησε, λοιπόν, να διασχίζει τα νερά παρέα με τα γλαράκια τραγουδώντας το χαρούμενο τραγούδι των ταξιδιών:
«Έλα ταξιδάκι
πάρε με μακριά
να γνωρίσω παιδάκια
να μάθω πολλά…
Έλα ταξιδάκι
γλίστρα στα νερά,
δείξε μου τον δρόμο
που’ χω στην καρδιά!»
Ξάφνου στον ορίζοντα άρχισε να ξεπροβάλλει μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη. Η Λάνη η Φαλαινάνη βουτάει γρήγορα γεμάτη ανυπομονησία στο βυθό με την ελπίδα αυτή η βουτιά να την οδηγήσει γρήγορα στην ακτή.
Μετά από λίγη ώρα πήγε να βγάλει το κεφαλάκι της στην επιφάνεια ,μα δε μπορούσε να αναπνεύσει. Την εμπόδιζε μια μεγάλη μαύρη παχύρρευστη κηλίδα πετρελαίου.
Ένα μεγάλο πλοίο είχε διαρροή πετρελαίου ,μα συνέχιζε ανεμπόδιστα το δρομολόγιό του χωρίς να νοιάζεται για τα πλάσματα της θάλασσας που υπέφεραν.
Η Λάνη Φαλαινάνη μας, προσπάθησε να ξεφύγει μα δε μπόρεσε .Οι δυνάμεις της την εγκατέλειψαν και έμεινε λιπόθυμη στην επιφάνεια της θάλασσας. Αμέσως κάποιοι φαλαινοκυνηγοί πήγαν να τη μαζέψουν, μα σώθηκε με τη βοήθεια των παιδιών. Τα μικρά παιδιά αμέσως φώναξαν τους γονείς τους και εκείνοι με βάρκες κατάφεραν να τραβήξουν τη Λάνη σε σημεία της θάλασσας με καθαρά νερά.Στη συνέχεια,την έπλυναν και άρχιζαν να την ταΐζουν γαρίδες για να δυναμώσει.
Οι μαμάδες, όμως, των παιδιών αποφάσισαν να μην αφήσουν το πλοίο που είχε προκαλέσει όλη αυτή τη θαλάσσια ρύπανση να φύγει χωρίς να επανορθώσει.
Βρήκαν ένα ελικόπτερο που είχαν στην πόλη τους για έκτακτες ανάγκες και πέταξαν προς το καράβι για να τους σταματήσουν. Μαζί τους είχαν πάρει όλα τα σκεύη μαγειρικής και τα εργαλεία κήπου.
Όταν προσγειώθηκαν στο κατάστρωμα ,άρχισαν να χτυπάνε τόσο δυνατά τα σκεύη και τα εργαλεία που οι ιδιοκτήτες του πλοίου τις παρακαλούσαν να σταματήσουν. Εκείνες ήταν αποφασισμένες να μη σταματήσουν , παρά μόνο όταν η θάλασσα καθαριστεί. Το πλήρωμα του πλοίου βούτηξε χωρίς δεύτερη σκέψη στα βρώμικα νερά και απομάκρυνε το πετρέλαιο με ειδικά δίχτυα. Έπειτα με έναν σωλήνα που λειτούργησε σαν ηλεκτρική σκούπα ,κατάφεραν να τραβήξουν το πετρέλαιο σε μια ειδική δεξαμενή του πλοίου.
Η θάλασσα ήταν πάλι καταγάλανη. Οι άνθρωποι πρόσφεραν τη φροντίδα τους σε όποιο ζωάκι είχε ακόμα προβλήματα στην υγεία του λόγω του πετρελαίου και έπειτα οργάνωσαν ένα μεγάλο γλέντι στην ακρογιαλιά με τραγούδια και βιολιά!
Η Λάνη η Φαλαινάνη Τζάνη είχε βρει το νέο της σπιτικό. Σε καταγάλανα νερά, περιτριγυρισμένη απ΄ την αγάπη και τα γέλια πολλών παιδιών που γίνονταν άψογοι κολυμβητές για να μπορούν να τη συναντούν και να την προστατεύουν!
Συγγραφική Ομάδα :
Αλέξης Μπελαχιμπίπ, Γιάννης Μπελαχιμπιπ , Αριάδνη Γκάσι, Σοφία Αμελί Σκαρπαθιώτη, Γιώργος Μάνδυλας, Άρης Γκάσι, Ερμής Κρασνιχί
