Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια πολύ όμορφη πολική αλεπού που την έλεγαν Χιονούλα.
Η Χιονούλα λάτρευε να κάνει μπάνιο στο απαλό χιόνι και να γνωρίζει καινούριες φίλες ,αλλά το όνειρό της ήταν να γνωρίσει μια πολική αρκούδα.
Μια μέρα είδε μια όμορφη, ξύλινη καλύβα και αποφάσισε να δει μέσα από το παράθυρο.
Κοίταξε προσεκτικά ώστε να μην την καταλάβουν και έμεινε θαμπωμένη. Το σπιτάκι μέσα ήταν πανέμορφα στολισμένο και στο τζάκι καθόταν για να ζεσταθεί ένας πολύ συμπαθητικός άνθρωπος.
Αποφάσισε να χτυπήσει την πόρτα και αν το επιθυμεί και αυτός ,να κάνουνε παρέα. Ο άνθρωπος όταν την αντίκρισε είπε:
«Ωωω…τι γλυκούλα που είσαι!» και έπειτα τη χάιδεψε.
Η καλοσύνη του όμως ήταν μεγάλη και η δοτικότητά του ακόμα μεγαλύτερη. Της έδωσε ,λοιπόν, ψητό κοτόπουλο με καρότα για να φάει και τη σκέπασε με κουβέρτα κοντά στο τζάκι για να ζεσταθεί. Της πρότεινε και να μείνει μαζί του για να ζήσουν πολλές ωραίες περιπέτειες. Φυσικά θα είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι επιθυμεί ,θα ανήκει μόνο στον εαυτό της και μαζί απλά θα συμβιώνουν για όσο θέλουν, πάντα με αγάπη και αλληλοσεβασμό.
Η αλεπουδίτσα χάρηκε πολύ και αμέσως δέχτηκε την πρότασή του. Ένιωθε ασφάλεια και ζεστασιά κοντά του.
Αμέσως ξεκίνησε τις βόλτες εξερεύνησης και ένα χιονισμένο απογευματάκι που ανέμελη τριγυρνούσε στην κοντινή λίμνη ,συνέβη κάτι…
Μια πολική αρκούδα φώναζε βοήθεια καθώς είχε πέσει μέσα στην παγωμένη λίμνη! Η Χιονούλα έφερε ξύλα και κατάφερε να τη σώσει και να την τραβήξει έξω απ΄ το νερό.
«Καλή μου ,αρκουδίτσα πάντα ήθελα να σε γνωρίσω. Αν θέλεις παρέα ,έλα μαζί μου να ζήσεις σε ένα ζεστό και φιλικό σπιτάκι εδώ κοντά !» της είπε με τη γλυκιά φωνή της η Χιονούλα.
Η πολική αρκουδίτσα δε δίστασε ούτε λεπτό, δέχτηκε αμέσως. Είχε βλέπετε κουραστεί να είναι μόνη της.
Από τότε έζησαν όλοι μαζί καλά στο ζεστό σπιτάκι και αυτοί καλύτερα!!! (Χι χι χι)
Σοφία -Αμελί Σκαρπαθιώτη
Δ΄Τάξη